Followers

Selamat Sejahtera Ke Atas Kamu : Dengan mengingati Allah hati akan jadi tenang - Ar-Raad 28.

Salam Persaudaraan dari ambo...email cikgunikmie@gmail.com

Carian dalam Blog ini

Loading...

17 August 2014

Tangani masalah tujuh kelompok baharu di bandar


Sabtu, 16 Ogos 2014 @ 10:01 PM Oleh Shaharudin Idrus

Kedinamikan sosial kesan proses dan ledakan globalisasi serta 'googlelisasi' yang berlaku memungkinkan wujudnya kelompok baharu dikenali precariat atau kelompok yang mudah terancam, terutama dari segi ekonomi dan sosial untuk meneruskan hidup khususnya di kawasan bandar dengan tekanan dan bebanan kos hidup yang tinggi.

Ada sekurang-kurangnya tujuh kelompok precariat yang jika tidak difahami dan ditangani dengan sebaik-baiknya akan mengancam kestabilan ekonomi, sosial dan politik negara. Mereka ialah kelompok terpelajar lepasan universiti yang tidak mempunyai atau mendapat pekerjaan selepas enam bulan menamatkan pengajian. Jumlah mereka agak tinggi.

Kelompok ini akan mencari pekerjaan bersesuaian bidang dan kelayakan dimiliki. Ada majikan tidak mampu membayar gaji mengikut kelayakan akademik mereka. Ada juga amat memilih pekerjaan supaya hampir dengan bidang akademik dipelajari. Justeru, jumlah ini akan meningkat saban tahun dengan ribuan graduan baharu.

Ibu tunggal
Kelompok kedua ialah ibu tunggal yang hilang tempat bergantung sama ada bercerai hidup mahupun bercerai mati. Jika diperhatikan kadar perceraian di negara ini agak tinggi terutama dalam kalangan orang muda yang berkahwin berpunca daripada pelbagai faktor.

Jumlah wanita bercerai adalah lebih 90 ribu, manakala jumlah lelaki lebih daripada 30 ribu. Bagi wanita berumur 25-54 tahun adalah 65,025 iaitu kira-kira 71.7 peratus. Natijahnya, ibu tunggal ini terpaksa menampung kehidupan dan menyara anak yang masih kecil serta bersekolah dengan bekerja di sektor tertentu. Keadaan ini akan bertambah parah terutama bagi ibu tunggal berpendidikan rendah dan berpendapatan kecil. Jika ketika masih bersama suami pun hanya cukup makan dan keperluan seharian, apatah lagi selepas berpisah.


Kelompok selanjutnya ialah pendatang asing (bertaraf sah dan tidak sah) yang mencari rezeki di sini. Ada sesetengahnya selepas kontrak tidak disambung lagi, tetapi masih tidak mahu pulang dengan harapan mendapat kerja dengan majikan lain. Justeru, dalam tempoh mencari pekerjaan baharu itu, mereka tidak mampu menampung kehidupan.

Satu kelompok lagi ialah mangsa pemerdagangan manusia. Kumpulan ini akan bertindak balas akibat dari tekanan dihadapi ketika diri mereka diperdagangkan. Kelompok ini menjadi bahan dagangan pihak tidak bertanggungjawab untuk mendapatkan keuntungan mudah yang berlipat kali ganda. Jumlah kelompok ini sukar ditentukan memandangkan kegiatan pemerdagangan ini berlaku secara sembunyi. Biasanya kelompok ini juga akan terbabit dengan kegiatan seperti pelacuran dan penagihan dadah.

Warga tua
Kelompok kelima ialah warga tua yang tidak mempunyai pendapatan atau pencen tetap. Malaysia akan mengalami jumlah penduduk tua yang semakin meningkat daripada jumlah penduduk negara menjelang tahun 2021 apabila penduduk tua mencapai 7.1 peratus dan pada tahun 2030 diunjurkan penduduk warga tua ini meningkat kepada 9.7 peratus daripada keseluruhan penduduk negara pada masa itu. Kelompok ini memerlukan kemudahan fizikal dan mental berbeza kerana faktor umur. Kemudahan tempat tinggal, kemudahan penjagaan kesihatan, keperluan pakaian pakai buang yang diperlukan untuk meneruskan sisa usia.

Kumpulan keenam ialah pelarian UNCHR yang tidak diketahui negara asal mereka disebabkan ketiadaan dokumen sah menyatakan negara asal. Mereka berada di lokasi tertentu untuk meminta derma dengan membawa sijil yang tiada kesahihan. Ada kumpulan tidak bertanggungjawab mengeksploitasi mereka untuk mengaut keuntungan mudah dan akhirnya terjebak dalam masalah sosial lain pula.


Kumpulan terakhir ialah gelandangan yang merempat di tepi jalan dan tinggal di bawah jambatan. Kelompok ini tiada tempat tinggal tetap, tidak mempunyai kerja dan pendapatan tetap atau disingkirkan keluarga sendiri. Kelompok ini dilihat mendapat perhatian dan pembelaan sewajarnya dari pihak kerajaan.
Kewajaran memahami tujuh kelompok ini amat diharapkan daripada pelbagai pihak berkuasa, pertubuhan bukan kerajaan dan orang perseorangan untuk bersama-sama bertindak menangani isu sosial dibawa mereka dengan pendekatan berbeza.

Penulis ialah Felo Penyelidik/Pensyarah Kanan, Institut Alam Sekitar dan Pembangunan (LESTARI), Universiti Kebangsaan Malaysia)

09 August 2014

Ringkasan PPPM 2013-2025























https://twitter.com/cikgunikmie

Virus EBOLA













25 July 2014

Peristiwa tragis sepatutnya perkukuh semangat patriotisme

2014/07/24 - 08:04:17 AM
Shamrahayu A Aziz

Tahun 2014 boleh dianggap tahun tragis buat Malaysia. MH370 dan MH17 adalah dua musibah besar menimpa negara. Sebagai sebuah negara kecil dari segi geografi dalam peta dunia tragedi itu sangat hebat untuk Malaysia.

Amat getir untuk dihadapi Malaysia. Selain dua peristiwa ini kita juga bersedih kerana gugurnya anggota keselamatan kita di perairan Sabah. Peristiwa Lahad Datu juga musibah besar untuk kita. Seluruh warga Malaysia bersedih atas peristiwa duka ini.


Kita tidak tahu dan kita tidak pasti apakah perancangan musuh negara. Apa yang kita pasti ialah, cabaran sedang dihadapi negara ketika ini bukan perkara main-main. Bukan calang-calang. Kita tidak boleh leka. Kelekaan kita yang sebentar saja akan mengundang tragedi lagi.

Antara perkara utama yang mesti letak dalam susunan kepentingan ialah perpaduan warga kita. Perpaduan dan persefahaman antara kita warga Malaysia hendaklah menjadi menu utama dalam setiap perlakuan dan tindakan kita. Walaupun perpaduan ini kedengarannya agak cliché, ia adalah satu perkara yang sentiasa perlu diperingat dan diperhangat. Walaupun kita pernah merasai perpaduan, kita tidak boleh memastikan kita akan dapat mengekalkan atau mempertahankannya sampai bila-bila.


Teruskan usaha ke arah perpaduan

Oleh itu, usaha ke arah perpaduan itu tidak boleh dihentikan walaupun seketika. ‘Apparatus’ yang diterima pakai dalam mengukuhkan perpaduan juga hendaklah dapat disesuaikan dengan keadaan dan keperluannya.
Agak sedih untuk disebutkan bahawa kita masih menjumpai kenyataan yang tidak berfaedah kepada perpaduan hatta dalam hal musibah MH370, MH17 serta Lahad Datu. Berkaitan dengan musibah ini kita masih dapat membaca kenyataan yang memburukkan, bukan membaik keadaan atau perpaduan. Kalau kita menamakan kita sebagai rakyat Malaysia yang matang, rakyat Malaysia yang faham tentang kecintaan kepada negara, kita tidak patut dihidangkan dengan kenyataan berbaur perkauman.

Mengambil semangat proses kemerdekaan dan membentuk negara, kita boleh bersatu, kita boleh dan mampu mencapai perpaduan. Dalam proses ini kita sedar bahawa cabaran dalam proses kemerdekaan itu bukan kepalang juga beratnya. Cabaran perkauman, cabaran keagamaan, cabaran ekonomi, cabaran keselamatan bukannya tiada. Cabaran perkauman, terutamanya persoalan kewarganegaraan dan keistimewaan Melayu. Begitu juga dengan cabaran bersifat keagamaan.

Cabaran ini bergerak serentak dengan cabaran terhadap kedudukan bangsa Melayu dan agamanya serta kedudukan agama Islam. Cabaran ekonomi berkaitan dengan kedudukan ekonomi negara di bawah penjajahan.
Cabaran keselamatan tidak perlu dihuraikan lagi. Kita merdeka dalam keadaan darurat yang bukan saja bermaksud kepayahan kehidupan dari segi makan pakai, tetapi dari segi keselamatan nyawa – antara hidup dan mati. Kita bimbangkan keselamatan negara dan rakyat juga.

Sekiranya kita membilang satu persatu cabaran berkenaan, kita akan menjadi takjub dengan keupayaan orang dulu menghadapi dan menyelesaikan cabaran berkenaan dan seterusnya merealisasikan satu kemerdekaan dan kedaulatan negara untuk kita warisi. Kejituan tujuan dan kemurnian perjuangan serta kewibawaan mereka, perpaduan menjadi saksi kepada kejayaan dan seterusnya membuahkan kejayaan kita mencapai kemerdekaan.


Hala tuju sama


Apa yang jelas dalam perpaduan semasa proses kemerdekaan ialah kita mempunyai hala tuju yang saman iaitu kita mahu bebas daripada pentadbiran atau penjajahan. Kita juga mahukan kedaulatan negara untuk mentadbir negara dengan sendiri. Dengan kata lain, matlamat yang jelas boleh menjamin perpaduan yang jitu.

Berbalik kepada perpaduan yang perlu kita perkukuh, tragedi dan ujian Allah kepada kita dalam jarak masa dekat ini, kita hendaklah mengambil peluang ini untuk mencapai perpaduan yang lebih jitu demi negara.

Kita mengekalkan formula perpaduan dengan berpaksikan kepada kecintaan dan semangat patriotisme terhadap negara. Kita tidak perlukan lagi kenyataan berbaur perkauman untuk menyelesaikan tragedi dan menghadapi musibah ini. Kita perlukan sokongan antara satu satu sama lain.

Peristiwa tragis ini sepatutnya boleh menyatukan rakyat Malaysia demi memberi kekuatan bukan saja kepada keluarga mereka yang terbabit, tetapi juga kepada tanah air tempat tumpahnya darah kita Malaysia.

Kita tidak perlu menunggu musibah lain lagi untuk membentuk perpaduan. Peristiwa ini telah memberikan kita ruang yang cukup besar untuk membentuk perpaduan.


Penulis ialah Profesor Madya di Kulliyyah Undang-Undang Ahmad Ibrahim UIAM

15 July 2014

Teknologi Nano






03 July 2014

Perbaiki institusi tadbir cantas rasuah

Perbaiki institusi tadbir cantas rasuah
2014/07/01 

Kejayaan basmi penyakit sosial berperingkat perlu kerjasama semua pihak

Sudah menjadi kelaziman tatkala saya menghadiri majlis sosial, pasti ada yang merengus-rengus berkongsi pengalaman mereka menyogok wang kerana terdesak menyelesaikan sesuatu masalah. ‘Itulah Idris, gejala rasuah masih berleluasa di negara ini, makanya kita terus gagal untuk maju,’ keluh mereka kepada saya. 

Biasalah, orang yang pernah mengalami pengalaman seperti ini pasti tidak yakin dengan kesungguhan kerajaan untuk membanteras gejala rasuah. Keluh-kesah yang dilantunkan di media sosial menunjukkan betapa rakyat hampa dengan sistem yang mereka anggap tidak jujur, berwibawa dan telus. 
Alangkah mudahnya jika kemakmuran dan kekayaan sesebuah negara hanya bergantung pada pencegahan rasuah. Namun, jika benarlah kemantapan ekonomi diraih hanya dengan membasmi penyakit ini, sudah tentulah semua negara di dunia akan berpegang pada satu teori ekonomi semata-mata.

Rasuah ialah ibu segala penyakit. Wabak rasuah menulari semua lapisan masyarakat, tidak kiralah kita ini orang baik atau tidak. Sejujurnya, ramai daripada kita yang pernah terlanjur memberi, menerima atau paling tidak pun, hampir terdorong terbabit dengan rasuah. 

Saya mula mengerti maksud ‘ketelusan’ dan ‘nilai murni’ ketika membesar di rumah panjang. Keinginan melakukan sesuatu kesalahan sentiasa menerkam di hati, namun dapat dibendung kerana terlalu ramai mata-mata yang memerhati dan menunggu peluang membuka aib diri ini! Tiada pilihan melainkan mendidik peribadi agar patuh dengan nilai-nilai murni yang teguh dipegang oleh komuniti.

Menginstitusi kaedah tadbir urus secara berkesan

Bagi membasmi penyakit rasuah ini hingga ke akar umbi, kita mesti menginstitusikan kaedah tadbir urus dan kewibawaan dengan berkesan. Kaedah penyelesaian secara ‘ad hoc’ hanya merawat simptom, tetapi tidak mencantas akar umbi penyakit ini. Kaedah jangka panjang adalah menghapuskan secara berperingkat kelaziman yang sudah berakar umbi selama berdekad-dekad lamanya. Ini bukan perkara mudah dan semestinya memerlukan gabungan tenaga semua pihak – kerajaan, badan korporat dan rakyat. 
Rasuah wujud dalam tiga kategori utama, iaitu rasuah dalam hal ehwal kawal selia/pelaksanaan, dalam isu perolehan dan rasuah dalam pembiayaan politik. Beberapa usaha yang dilaksanakan sudah menampakkan kejayaan, namun kekangan masih dilihat:

1. Menghindari rasuah dalam hal ehwal pelaksanaan 

Setakat ini, kami melaksanakan 196 projek di bawah Program Transformasi Ekonomi (ETP) yang berperanan sebagai penunjuk laluan bagi mengubah proses - yakni dengan memperkemas semua kelulusan bagi projek dan mengurangkan birokrasi bagi meminimumkan ruang untuk berlakunya rasuah.

Sementara itu, PEMUDAH berhasil menambah baik persekitaran perniagaan menerusi rombakan khusus dan mewujudkan automasi dalam proses perniagaan. Apabila proses perniagaan ditawarkan dalam talian dengan hampir tiada langsung campur tangan pegawai pelaksana, kami berupaya mengurangkan kebarangkalian pelakuan rasuah.
Peruntukan Liabiliti Korporat dalam Akta Suruhanjaya Pencegahan Rasuah Malaysia (SPRM) juga akan memastikan pemantauan rasuah lebih ketat dalam sektor swasta. Dengan pindaan itu, bukan hanya pekerja, malah syarikat terbabit juga akan dipertanggungjawabkan bagi salah laku rasuah dalam syarikat mereka. 

Kemaraan kita dalam tinjauan Doing Business oleh Bank Dunia sehingga mampu menduduki tangga ke-6 pada peringkat dunia dalam tahun 2014 ialah bukti kejayaan ini. Tahun 2010, kita berada di tangga ke-23, tahun 2012 di tangga ke-18 dan tahun 2013 di tangga ke-8. Selain itu, kita melonjak tiga anak tangga dengan menduduki tangga ke-16 dalam tinjauan Starting a Business pada tahun 2014, dikukuhkan lagi dengan lonjakan 56 anak tangga ke tangga ke-43 dalam tinjauan Dealing with Construction Permits. Semua pengiktirafan ini menunjukkan kita berupaya menyempitkan ruang bagi salah laku rasuah dengan begitu drastik. Inilah tanda penambahbaikan yang telah kami jalankan dan masih banyak usaha yang akan kami laksanakan. 

2. Ketelusan yang lebih tinggi dalam proses perolehan 

Penarafan oleh Jabatan Audit Negara Malaysia pada tahun 2013 memberikan penarafan 92 peratus kepada kerajaan dalam Indeks Akauntabiliti Perolehan Kerajaan. Penarafan membanggakan! Tetapi, kegagalan pematuhan sebanyak lapan peratus itu pula kerap dibangkitkan. 

Malaysia adalah satu-satunya negara di dunia yang mengemukakan laporan Jabatan Audit Negara secara terperinci yang dibentangkan di Parlimen tiga kali setahun.

Siasat fakta tak konsisten dalam Laporan Audit

Baru-baru ini, Tan Sri Dr Ali Hamsa selaku Ketua Setiausaha Negara memulakan satu inisiatif sesama Ketua-ketua Setiausaha bagi menyiasat fakta yang tidak konsisten dalam Laporan Audit Negara yang diketengahkan ketika sesi soal jawab bersama pihak media. Saya berharap agar langkah siasatan seperti ini akan mengorak suatu era baharu yang menerapkan amalan perolehan lebih berhemat dalam kalangan kerajaan. 

Pelancaran Paparan Susulan Laporan Audit dalam talian baru-baru ini bagi mengesan isu yang diketengahkan juga dapat membantu mewujudkan persekitaran perolehan dengan akauntabiliti yang lebih tinggi. 

Begitu juga dengan penubuhan Putrajaya Inquisition yang dipengerusikan oleh Perdana Menteri, sesi tindakan itu bertujuan menyelesaikan kes dalam Laporan Audit Negara yang belum dapat diselesaikan setelah begitu lama. 

3. Pembiayaan politik 

Pelbagai kajian membuktikan Rasuah Tertinggi, yakni salah laku rasuah oleh pegawai atasan kerajaan atau individu sehingga mengganggu-gugat hal ehwal pemerintahan pusat dalam negara berkemungkinan rasuah yang paling membimbangkan. Kami sependapat dan sehubungan itu kami mencadangkan agar: 

1. Semua dana yang bertujuan membiayai parti politik mesti disimpan dalam akaun rasmi parti dan bukannya akaun individu. 

2. Pengeluaran resit sejurus saja dana disalurkan ke parti politik adalah diwajibkan.

3. Semua sumbangan mestilah direkodkan dengan teliti dan akaun kira-kira mestilah mematuhi Standard Perakaunan Am yang diterima pakai. Akaun parti mestilah diaudit oleh juruaudit luar. 

4. Sekiranya dana dikutip atau dipegang orang ketiga bagi pihak persatuan politik, semua dana itu mestilah disalurkan ke akaun parti dalam tempoh 14 hari selepas kutipan dibuat.

Pembangkang lengahkan sokongan

Sungguhpun Barisan Nasional memeterai pengisytiharan sokongannya terhadap inisiatif ini, pembangkang pula sengaja melengah-lengahkan sokongan mereka dan masih enggan memberikan komitmen. Saya harap mereka akan menimbang inisiatif ini.

Sentimen yang sering dilontarkan berkenaan isu rasuah adalah mendakwa bahawa jika kita berupaya menyekat ketirisan yang berlaku dalam sistem kerajaan, maka tiada lagi keperluan untuk pelaksanaan GST dan rasionalisasi subsidi. Menurut pelontar sentimen ini, penghapusan rasuah semata-mata sudah mampu menyelesaikan masalah kewangan Malaysia. 

Kita lihat dulu perangkaan terbabit. Satu kajian Bank Dunia (tahun 2010) menganggarkan bahawa salah laku rasuah di Malaysia merugikan kerajaan dalam sekitar RM10 bilion setahun, satu jumlah bersamaan satu atau dua peratus GDP. 
Kerugian sebanyak ini belum cukup mampu mengimbangi hutang negara kerana bayaran subsidi kita saja mencecah RM40 bilion setahun. – meneruskan pembaharuan fiskal dan mendepani gejala rasuah sekali gus. 

Berbalik kepada perkampungan Bario tadi, itulah komuniti yang paling selamat dan paling jujur yang tak mungkin anda temui di tempat lain. Orang di sini serta gaya hidup mereka langsung tidak ternoda, ibarat sungai dan gunung-ganang di daerahnya. Meskipun begitu, Bario juga bergelut dengan pahit getir kemiskinan dalam kehidupan hariannya. 

Alangkah mudahnya jika kemakmuran dan kekayaan sesebuah negara hanya bergantung pada pencegahan rasuah. Namun, jika benarlah kemantapan ekonomi diraih hanya dengan membasmi penyakit ini, sudah tentulah semua negara di dunia akan berpegang pada satu teori ekonomi semata-mata.

Kemakmuran negara terhambat bukan hanya disebabkan rasuah. Lihat sahajalah Bario. 

Penulis ialah Ketua Pegawai Eksekutif bagi Unit Pengurusan Prestasi dan Pelaksanaan (PEMANDU) dan juga Menteri di Jabatan Perdana Menteri. Sebarang komen yang bersifat adil dan telus amat dialukan di idrisjala@ pemandu.gov.my)

28 May 2014

Perlembagaan: Amal kebebasan bersuara secara berhemah

Amal kebebasan bersuara secara berhemah

Hak asasi punca peruntukan Perlembagaan kian rapuh

Kebebasan bersuara sentiasa menjadi tajuk hangat. Ia bukan isu asing. Setiap lapisan masya-rakat bijak berhujah tentang kebebasan bersuara, terutama da-lam hal politik dan agama. Fenomena media sosial juga menyumbang kepada perubahan reka bentuk dan pemahaman tentang kebebasan bersuara.
Sekiranya diteliti dalam apa juga as-pek kebebasan bersuara, seperti kebebasan menulis di ruang maya, berhim-pun, menubuhkan persatuan atau me-nyertai pertubuhan, kebebasan bercakap dalam Parlimen atau mana-mana Dewan Perundangan, semuanya berubah de-ngan begitu pantas.
Dari aspek Perlembagaan Persekutu-an, peruntukan harfiah berkaitan kebebasan tersebut tetap serupa sejak mula ia digubal. Perkara 10 menjamin tiga kebebasan utama iaitu kebebasan bercakap, berkumpul dan berpersatuan.
Kebebasan ini masih tertakluk kepada beberapa perkara yang boleh ditentukan oleh Parlimen berkaitan sekatan kebebasan ini tidak berubah. Tetapi reali-tinya, selepas gelombang hak asasi me-landa, pemakaian peruntukan Perlembagaan dan syarat dalam Perlembagaan ini menjadi begitu rapuh sekali.
Ubah undang-undang
Berkaitan penyebaran prinsip hak asasi yang mementingkan kebebasan ini, wa-laupun tidak ada perubahan mengenai peruntukan Perlembagaan, Parlimen ba-nyak mengubah undang-undang yang da-hulunya meletakkan syarat ketat kepada kebebasan bersuara, seperti perubahan peruntukan dalam Akta Polis serta Akta Mesin Cetak dan juga pengenalan un-dang-undang baharu bagi menggantikannya. Semua ini menjelaskan dimensi baharu kebebasan bersuara. Kelihatannya sekarang, kebebasan bersuara dalam pelbagai aspek semakin terbuka.
Namun begitu keterbukaan dalam hal kebebasan bersuara ini tidak juga mengubah peruntukan berkaitan kebebasan bersuara ahli Parlimen atau Ahli Dewan Undangan Negeri (ADUN).
Dalam hal berkaitan kebebasan bersuara Ahli Parlimen atau ADUN, kita melihat peruntukan dalam Perkara 63 dan 72 Perlembagaan Persekutuan.
Kedua peruntukan ini lebih kurang serupa, iaitu ahli Dewan tidak boleh dikenakan apa-apa tindakan mahkamah atas apa juga pernyataan atau undian yang dibuat bagi tujuan prosiding majlis perundangan tersebut kecuali jika dia dituduh bagi kesalahan di bawah undang-undang melarang dipersoalkan apa-apa perkara, hak, taraf, kedudukan, keistimewaan, kedaulatan atau preroga-tif yang ditetapkan atau dilindungi oleh peruntukan Bahagian III (berkaitan ke-warganegaraan), Perkara 152 (bahasa Melayu sebagai bahasa Kebangsaan, 153 (Ke-istimewaan Melayu) atau 181 (berkenaan kedaulatan raja-raja Melayu) melainkan yang berhubungan pelaksanaannya.
Ahli majlis tiada imuniti
Ahli majlis perundangan juga tidak mempunyai imuniti walaupun bagi tu-juan perbahasan atau presiding Dewan dikira sebagai kesalahan dalam Akta Ha-sutan. Peruntukan Perlembagaan ini (63(4)) ditambah dalam Perlembagaan selepas peristiwa 13 Mei 1969. Tujuan penambahan amat jelas, iaitu bagi mengawal kebebasan bersuara dalam Par-limen, supaya perbahasan tidak diresapi api perkauman. Pindaan ini pernah dicabar kerana dikatakan bercanggah struktur asas Perlembagaan dan tidak boleh dipinda. Bagaimanapun, mahkamah tidak menerima hujah struktur asas itu.
Selain itu, walaupun ahli Dewan di-benarkan bersuara tentang apa juga berkenaan raja, mereka tidak boleh me-nganjurkan penghapusan institusi Yang di-Pertuan Agong sebagai Ketua Utama Negara atau menganjurkan penghapusan kedudukan Raja sebagai Raja berperlembagaan di negeri.
Ini jelas dalam Fasal 63(5) Perlembagaan. Pindaan Perlembagaan untuk memasukkan peruntukan ini dibuat pada tahun 1993 selaras dengan pindaan berkaitan imuniti raja.
Walaupun Perlembagaan membuat sebegini, belum wujud peruntukan khu-sus dalam undang-undang jenayah, te-rutama Kanun Keseksaan mengenai perkara ini. Berbanding kedudukan demo-krasi berparlimen, telah diwujudkan peruntukan khusus mengenainya dalam Kanun Keseksaan dengan pindaan 2012.
Perlembagaan hanya meletakkan dua sekatan ke atas kebebasan bersuara bagi prosiding Majlis Perundangan, tetapi Perlembagaan tidak melarang percakapan kasar, keras atau bercanggah dengan budaya atau seumpamanya. Hanya Dewan diberikan kuasa mengawal selia ahlinya supaya kebebasan bersuara dalam Dewan Perundangan tidak mengundang pertelingkahan dan mencemar keharmonian.
Kebebasan bersuara dan sekatani dalam Perlembagaan masih serupa, ttetapi perundangan sekitarnya banyak tberu-bah mengikut peredaran dan tunttutan masyarakat. Namun, kita hendaklalti me-ngambil perhatian bahawa kebebasan bersuara hendaklah dilaksana untuk ke-baikan, bukan untuk keburukan.

Penulis ialah Profesor Madya di Kuliyyah Undang-undang Ahmad Ibrahim, Universiti Islam Antarabangsa Malaysia.

Perlembagaan prasyarat tingkat semangat patriotik

2014/05/21 - 02:42:48 AM Shamrahayu A Aziz
Pemahaman inti pati akta penting elak tafsiran bercanggah
Perlembagaan diketahui umum sebagai undang-undang tertinggi. Sebagai undang-undang tertinggi negara, sehingga kini rakyat Malaysia mengetahui dan mempunyai kesedaran bahawa Perlembagaan hendaklah dijadikan rujukan utama dalam menentukan keesahan apa juga tindakan.
Umum juga mengetahui bahawa Perlembagaan juga adalah penentu kepada keesahan polisi dan undang-undang. Sekiranya sesuatu tindakan, polisi dan undang-undang itu tidak selari dengan Perlembagaan, maka ia adalah tidak sah. Walaupun khalayak mengetahui kepentingan dan kedudukan Perlembagaan yang begitu tinggi, namun pengalaman saya menunjukkan bahawa tidak ramai ahli masyarakat yang pernah memegang dokumen Perlembagaan.
Jika ada sekali pun, hanya sedikit sahaja yang membaca Perlembagaan. Pengalaman saya menyampaikan syarahan mengenai Perlembagaan dan undang-undang berkaitannya juga menunjukkan jarak antara dokumen Perlembagaan dan masyarakat kita agak jauh.Pada pengamatan saya juga, ramai khalayak yang bercakap dan berhujah menggunakan Perlembagaan, tetapi tidak begitu ramai yang membacanya sendiri atau menilai peruntukan Perlembagaan dengan semangat Perlembagaan dan dengan sejarah Perlembagaan itu.
Wajib fahami pengisian 
Natijah daripada pengamatan saya itu bagi mengelakkan pengucapan dan tafsiran bercanggah dengan peruntukan dan semangat Perlembagaan, maka adalah menjadi satu kewajipan bagi kita untuk mengetahui inti pati pengisian Perlembagaan, sejarah dan juga semangat peruntukan Perlembagaan dengan sewajarnya. Ini amat penting terutamanya bagi ahli politik, pegawai tinggi pentadbiran kerajaan, pasukan keselamatan, serta mereka aktif dalam pertubuhan bukan kerajaan untuk membaca, mengenali, mempelajari dan memahami Perlembagaan dengan mendalam.

Begitu juga dengan peguam, terutamanya mereka yang tidak pernah membuat kursus Perlembagaan Malaysia secara formal, termasuk graduan perundangan di luar negara. Bagi graduan perundangan luar negara, walaupun mereka lulus kursus undang-undang Perlembagaan secara umum, atas sifat dan keunikan Perlembagaan bagi setiap negara, termasuk Perlembagaan Malaysia, penting untuk mereka memahami secara mendalam Perlembagaan Malaysia sendiri sebelum beramal sebagai peguam.Ini penting kerana profesion peguam berkait rapat dengan Perlembagaan, terutama mereka yang terbabit secara langsung memberikan kenyataan tertentu berkaitan Perlembagaan. Walaupun mereka memahami prinsip umum perlembagaan secara sejagat, atas dasar setiap Perlembagaan itu mempunyai sejarah, falsafah dan semangat yang berbeza, maka penelitian khusus kepada setiap peruntukan Perlembagaan Malaysia itu adalah satu kemestian.
Isu kompleks Perlembagaan
Dalam perkembangan mutakhir, kita lihat pelbagai isu kompleks berkaitan Perlembagaan, terutama perkara yang membabitkan peruntukan warisan dalam Perlembagaan, seperti keistimewaan Melayu, kedudukan Islam dan raja, malah sistem demokrasi. Bukan mudah memahami pengisian Perkara 153. Rata-rata orang menyatakan bahawa 153 hanya berkisar mengenai keistimewaan Melayu. Jarang sekali disebut mengenai hak munasabah kaum lain dalam Perkara 153 itu. Setiap peruntukan Perlembagaan itu mempunyai nadinya dalam sejarah dan negara ini dan di sebalik peruntukan harfiah Perlembagaan itu terdapat prinsip tidak bertulis. Ini apa yang sering saya sebut sebagai peraturan tidak bertulis dalam Perlembagaan bertulis (unwritten rules in written constitution).
Walaupun ayat dalam Perlembagaan sukar difahami khalayak, tetapi kita hendaklah menerima hakikat bahawa Perlembagaan bukan dokumen eksklusif. Perlembagaan adalah milik setiap individu warganegara. Sudah seharusnya ia perlu difahami dan dihayati oleh setiap warga negara dengan mata hati mereka. Bagi peguam yang beramal, saya mencadangkan supaya Perlembagaan Malaysia dijadikan kursus khas dalam program Certificate in Legal Practice iaitu kursus wajib yang mengandungi lima mata pelajaran untuk memberikan kelayakan kepada graduan luar negara untuk beramal sebagai peguam di negara ini.
Bagi ahli politik dan pentadbir pada peringkat tertinggi pendekatan tertentu sewajarnya diambil bagi membolehkan mereka memahami dan menghayati Perlembagaan. Bagi semua warga negara, menghayati Perlembagaan adalah prasyarat meningkatkan semangat patriotisme. Mengenali Perlembagaan juga adalah perkara utama dalam kita mengendalikan permasalahan berkaitan falsafah dan hala tuju negara.
Penulis ialah Profesor Madya di Kuliyyah Undang-Undang Ahmad Ibrahim, Universiti Islam Antarabangsa Malaysia

Perlembagaan lindungi hak undang-undang Islam

2014/04/23 - 07:58:11 AM Shamrahayu A Aziz
Pelaksanaan undang-undang Islam, terutama undang-undang yang membabitkan keseluruhan lapisan masyarakat, Islam atau pun tidak, sentiasa menjadi perhatian masyarakat Malaysia.
Ia menjadi bahan perbahasan baik dalam masyarakat Islam sendiri atau dalam kalangan bukan masyarakat Islam. Bahkan di peringkat dunia, isu pelaksanaan undang-undang Islam dalam ruang lingkup yang luas meliputi ruang awam juga menjadi tajuk penting di negara Islam seperti Pakistan dan negara yang mempunyai sejarah Islam yang kuat seperti Nigeria.

Negara ini telah mengambil langkah untuk menjelaskan dan melaksana undang-undang Islam itu. Terbaharu, kita maklum mengenai kesediaan negara Brunei Darussalam untuk melaksanakan undang-undang hudud.

Bagi negara kita, perkara berkaitan pelaksanaan undang-undang syariah secara sepenuhnya sudah lama diperkata dan banyak juga perbincangan ilmiah mengenai perkara ini dilangsungkan.
Perlembagaan Persekutuan, seperti yang kita maklum, adalah undang-undang tertinggi negara. Perkara 4 Perlembagaan Persekutuan menyatakan antara lain.
“Perlembagaan ini ialah undang-undang utama Persekutuan dan apa-apa undang-undang yang diluluskan selepas Hari Merdeka yang tidak selaras dengan Perlembagaan ini adalah tidak sah setakat ketidakselarasan itu.”
Prinsip ketinggian Perlembagaan
Oleh itu, perkara pertama yang biasanya dihujah sebagai kekangan pelaksanaan hukum atau undang-undang Islam ini ialah sifat atau prinsip ketinggian Perlembagaan.
Apabila kita menerima pakai prinsip ketinggian Perlembagaan, kesannya ialah apa juga undang-undang yang mahu diperkenal dan dilaksana hendaklah selaras dengan peruntukan Perlembagaan itu.
Dalam konteks undang-undang Islam, ter-utama undang-undang jenayah Islam, sekiranya ia dikatakan bercanggah dengan Perlembagaan maka undang-undang berkenaan menjadi tidak sah dan tidak boleh dilaksana kerana bercanggah dengan Perlembagaan.
Namun, sekiranya kita berjaya berhujah bahawa ia selaras dengan Perlembagaan, maka undang-undang yang bersumberkan hukum Islam itu boleh diperkenal dan dilaksana dalam sistem dan institusi yang kita sedang kita amalkan kini.
Walaupun kita menerima prinsip ketinggian Perlembagaan, Perlembagaan tidak secara harfiah meletak halangan kepada penerimaan dan pemakaian prinsip agama. Selain itu, walaupun Perlembagaan tidak meletakkan secara khusus sumber undang-undang Islam, paling utama, Perlembagaan juga tidak mempunyai peruntukan khusus yang menolak sumber perundangan Islam itu.
Perlembagaan juga tidak mempunyai per-untukan khusus yang menolak pemakaian prinsip Islam atau menghalang penggunaan prinsip undang-undang Islam yang diterima secara sejagat, seperti prinsip keadilan atau kesaksamaan.
Tidak guna perkataan ‘sekular’
Malah, saya percaya, Perlembagaan amat mendokong prinsip keadilan dan kesaksamaan itu. Amat jelas, Perlembagaan tidak menggunakan perkataan ‘sekular’ dalam mana-mana peruntukannya.
Dengan tiadanya peruntukan yang secara harfiah menolak secara total sumber undang-undang Islam, maka kita tidak boleh secara implikasi menyatakan bahawa Perlembagaan menolak atau menghalang penggunaan prinsip Islam yang boleh dimanfaatkan dan tidak secara langsung bercanggah dengan peruntukan atau semangat Perlembagaan.
Dengan tidak adanya peruntukan Perlembagaan mengenai sifat sekular negara, maka sifat ketinggian Perlembagaan itu tidak semestinya menyebabkan penafian terhadap kedudukan agama dan seterusnya menyatakan bahawa sifat ketinggian Perlembagaan itu menjadi kekangan atau halangan dalam pelaksanaan undang-undang Islam.
Ada yang menghujah bahawa negara ini adalah negara sekular. Kesan daripada hujah ini, maka undang-undang yang mempunyai sifat atau elemen agama tidak boleh dilaksana. Beberapa pihak memetik keputusan kes Che Omar Che Soh sebagai hujah bahawa negara ini adalah negara sekular.
Ada juga yang memetik kenyataan Tunku Abdul Rahman dan Hakim Abdul Hamid (Ahli Suruhanjaya Reid). Sebenarnya saya ragu-ragu dengan ketepatan semua hujah yang menyatakan sifat sekular negara. Sebahagian keraguan ini telah saya huraikan dalam tulisan saya di ruangan ini sebelum ini. Sebagai rumusan, saya menyatakan negara ini bukan sebuah negara sekular.
Selain itu, sifat sekular negara juga boleh dinafikan dengan adanya perkara 3 dan beberapa peruntukan lain dalam Perlembagaan yang meletakkan agama Islam di tempat sangat selesa seperti lafaz sumpah jawatan Yang di-Pertuan Agong seperti yang disebut dalam Jadual Keempat Perlembagaan Persekutuan.
Oleh itu, pada pengamatan saya, kedudukan kerangka perundangan negara, ter-utama Perlembagaan, tidak menjadi halangan untuk pelaksanaan undang-undang jenayah Islam walaupun beberapa perkara teknikal perlu diberi perhatian.
Penulis ialah Pensyarah Kulliyah Undang-Undang Ahmad Ibrahim UIAM